به بهانه پوشش خبری ورسانه ای مرگ دلخراش فاطمه سه ساله قلعه گنجی
طفل قلعه گنجی تنها وتنها براثر نیش یک عقرب جان کوچکش را به بی مسئولیتی وبی توجهی ها باخت
فاطمه ۳ساله با رفتن خود قلب خیلی ها را به درد آورد.
اینبار اما رسانه ها سنگ تمام گذاشتند واین روسیاهی تا ابد بر پیشانی آنها که مقصرندماند
راستش اینبار گلایه از نگفتن نیست
بلکه بهانه ابن یادداشت تشکری است ازرسانه ها وخبرنگارانی است که عمق این فاجعه را به خوبی پوشش دادند
اصلا ذات خبرنگاری ورسانه پرسشگری است
رسانه باید پرسشگر وپیگیر باشدومعترض
خیلی وقت بود که درمنطقه ما (به استثنای معدود رسانه های مستقل ) جزبه به وچه چه خبری نبود وخبرنگار خوب از نظر مسئولان شاید آقای حیدری خبرنگار محترم صدا وسیما بود که ۸سال جلوی رئیس جمهور نشست وبا اینکه خیلی چیزهامیدانست اما هیچ نگفت تا همچنان خبرنگار محبوب مسئولان وقت باقی بماند،تا پیشرفت کند،تا بالا بنشیندتا...
دوستان بزرگوار مسئول وخبرنگار
وقتی از مسئول بیمارستان درباره مرگ فاطمه می پرسند واو خونسرد جواب می دهد یعنی انگار انفاقی نیفتاده است آدم حرصش در می آید
خب معلوم است که به مراجع ذی صلاح هم جواب دقیقی نمی دهد
وقتی از وضعیت اسفناک بیمارستان شهرمان هیچ گزارشی در هیچ نشریه ای نمی آید..
وقتی از بیمارستانهای نیمه تمام وآماده افتتاح شهرهای جنوبی هیچ خبری در هیچ روزنامه محلی ویا گزارشی در صدا وسیمای استان نیست...
وقتی که همه کاستی های بخش درمان جنوب پنهان می ماند
وقتی همه تقصیرها برگردن پیمانکاران بیمارستان گذاشته می شود
وقتی پرسیدن جرم است وانتقاد سیاه نمایی
وقتی خبرنگار خوب کسی است که فقط شما را نگاه کند واز شما تعریف کند
به شما احترام بگذارد وپوستتان را نکند
وقتی ...
آن وقت چه کسی قرار است نادرستی ها را افشا کند؟
بیایید با احیای روحیه پرسشگری وپیگیری قدمی برای فاطمه های دیگر برداریم.